Hantio, czyli czy można żyć w samotności

Na początku maja czeka nas prawdziwie mocne uderzenie. Jacek Zawadzki, doskonale znany z roli Wieniczki z "Moskwy Pietuszki" Jerofiejewa, odnalazł swoje kolejne wcielenie, znów jakby szyte na miarę tego artysty. Wkrótce szczecińska premiera jego w całości autorskiego monodramu pt. "Hantio (monodram o samotności)".

Hantio to monodram oparty na trzech tekstach, tj. Zbyt głośnej samotności Bohumila Hrabala, Malte Rainera M. Rilkego i Księdze niepokoju Ferananda Pessoi. Choć teksty te dotyczą różnych, na pozór niezwiązanych ze sobą zagadnień, spaja je wspólny mianownik samotności i osoby, która tę samotność na siebie przyjmuje. Stąd cały tytuł scenariusza to Hantio (monodram o samotności). Jednocześnie wszystkie te utwory posiadają wiele punktów stycznych, zarówno w sensie dosłownym, jak i symbolicznym. Aktor w tej powodzi emocjonalnie nacechowanych, rozczarowanych nieco światem tekstów stanowi dla nich bufor, jest kimś, kto odgrywa swoje i nieswoje myśli. W tym kontekście podwójnego znaczenia nabierają słowa Hrabala: Jestem jak dzban pełen żywej wody i wystarczy, abym się lekko nachylił, a ciekną ze mnie same piękne myśli.

Sam twórca mówi: Praca nad monodramem była sumą poszukiwań, a także zdarzeń „magicznych”, jakie przytrafiły mi się w procesie tworzenia scenariusza. To, co z tego powstało to próba pokazania wizerunku samotnika. Próba ta opiera się na sześciu monologach, zespolonych wyraźną osią dramaturgiczną. Samotność Hantio z opowiadania Hrabala jest rdzeniem całej konstrukcji, stąd też specjalne miejsce tego bohatera w opowieści. Uzupełnione o baczną obserwację wprost z Rilkego i totalną samoświadomość Pessoi, te trzy postaci łączą się w jedną – szorstkiego, frasobliwego, zadumanego i przejętego światem obserwatora. Myśl go budzi, ale też przeraża. Oprócz trzech wspomnianych tekstów, stanowiących swoisty fundament, inspiracją dla monodramu były utwory W. Jerofiejewa, G. Herlinga-Grudzińskiego czy J.S. Milla. Całość składa się na mocny, naszpikowany emocjami spektakl o samotności - samotności świadomej i tym bardziej rozdzierającej.

Hantio (monodram o samotności) to spektakl w całości przygotowany przez Jacka Zawadzkiego, który nie tylko napisał do niego scenariusz, ale także skomponował muzykę i zajął się inscenizacją. Szczecińska premiera monodramu odbędzie się 10 maja 2013 r. o godzinie 20:00 w Szczecińskim Inkubatorze Kultury przy al. Wojska Polskiego 90. Spektakl będzie powtórzony także 11 maja. Bilety w cenie 15 (ulgowy) i 20 (normalny) złotych do nabycia w sekretariacie Szczecińskiego Inkubatora Kultury (I piętro). Pytania i rezerwacje pod numerem telefonu: 91 424 04 64.

 

Jacek Zawadzki – absolwent Państwowego Studium Aktorskiego w Gdańsku /1984/. Aktor Teatru Współczesnego /1984-1989/, Teatru Polskiego /1999-2001/ oraz Teatru KANA w Szczecinie /1989-1997/. W tym ostatnim realizuje "Moskwę-Pietuszki" i "Noc" w/g W.Jerofiejewa w reżyserii Zygmunta Duczyńskiego. Za „Noc” wygrywa dwie prestiżowe nagrody na festiwalu FRINGE w Edynburgu /1994/.  W latach 1990-91 członek trupy teatralnej PUR z Londynu. W latach 1997-1999 mieszka w Edynburgu - pracuje dla European Art Foundation Richarda Demarco, jest członkiem grupy performerskiej The Elements i realizuje film science-fiction dla BBC 2 /główna rola/. W latach 2001-2012 mieszka w Stanach Zjednoczonych, gdzie współpracuje z University of Illinois w Chicago – prezentuje "Moskwę-Pietuszki"  i prowadzi warsztaty teatralne. Realizuje pięć filmów z amerykańską reżyserką Rene Kerkman i zakłada zespół bluesowo-rockowy "Banana Street". Obecnie jako "wolny strzelec" współpracuje z Teatrem Kana, Teatrem Szwalnia /Łódz/ i Szczecińskim Inkubatorem Kultury w Szczecinie, gdzie realizuje swój nowy monodram pt. "Hantio".

Komentarze